Zaliczka pobierana przez komornika

Wszczęcie przez wierzyciela egzekucji komorniczej wiąże się z pewnymi wydatkami, gdyż komornik wykonuje wiele czynności dopiero po otrzymaniu zaliczki. Wszystkie czynności, w związku z którymi komornik żądał zapłacenia zaliczki na pokrycie swoich wydatków, powinny zostać podjęte niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni od daty uiszczenia zaliczki.

Ustawa o komornikach sądowych i egzekucji zawiera dokładny opis od jakich czynności komornik może pobierać należności. Dodatkowo, ustawa ta zawiera stawki tych opłat, których wartość zależy często od wartości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia lub od wartości roszczenia wierzyciela.

Komornik po otrzymaniu wniosku o dokonanie określonych czynności może zwrócić się do wnioskodawcy o zapłatę zaliczki na poczet dokonywanych przez niego wydatków. Do momentu uiszczenia zaliczki, komornik wstrzymuje się z podjęciem jakichkolwiek działań. W przypadku nieopłacenia zaliczki w terminie, komornik pomija żądanie wnioskodawcy i w ogóle nie wykonuje danej czynności.

Z każdej otrzymanej zaliczki, komornik powinien się rozliczyć w przypadku, gdy część zaliczki pozostała niewykorzystana. Komornik powinien dokonać rozliczenia w terminie miesiąca od dnia poczynienia wydatków, na które były przeznaczone lub w terminie miesiąca od dnia ukończenia postępowania lub zaistnienia przyczyn niedokonania czynności.

Wśród wydatków egzekucyjnych od których komornik może żądać zaliczki są m.in.: należności biegłych, koszty doręczenia korespondencji, koszty uzyskania informacji niezbędnych do prowadzenia egzekucji, koszty działania komornika poza terenem rewiru komorniczego lub koszty ogłoszeń w pismach.

Wszystkie zaliczki pobierane są od wnioskodawcy wykonania danej czynności (od wierzyciela). W przypadku odnalezienia przez komornika majątku, z którego może zostać przeprowadzona egzekucja wydatki, które poniósł komornik przenoszone są na dłużnika, a wpłacona zaliczka zwracana jest wierzycielowi.

Komornik dodatkowo pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 15% wartości wyegzekwowanego świadczenia (odzyskanych pieniędzy). Opłata ta nie może być jednak niższa niż 1/10 przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. W przypadku skierowania egzekucji z rachunku bankowego dłużnika lub z wynagrodzenia za pracę, komornik pobiera opłatę stosunkową w wysokości 8%, jednak nie mniej niż 1/10 przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia. Zarówno w pierwszym, jak i drugim wypadku, komornik pobiera opłatę stosunkową proporcjonalnie do wysokości odzyskanych kwot.

Należności pobierane przez komornika dotyczą również egzekucji odebrania rzeczy, opróżnienia lokalu, dokonania spisu inwentarza lub innego spisu majątku dłużnika, zlecenia poszukiwania majątku jak również czynności wykonywanych z udziałem policji, Żandarmerii Wojskowej i innych służb państwowych. Wszystkie wartości opłat pobieranych przez komornika w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego określone są w ustawie o komornikach sądowych i egzekucji, a ich rzeczywista wartość ulega ciągłym zmianom, w związku ze zmianą wartości przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.

Warto również zaznaczyć, iż w przypadku niecelowego wszczęcia egzekucji, koszty prowadzenia postępowania egzekucyjnego pokrywane są przez wierzyciela, gdyż jego nieprawidłowe działanie przyczyniło się do powstania dodatkowych kosztów u komornika.

09/12/2011 | Hubert Płocharz - Doradca prawny | Źródło: portal www.firmowewindykacje.pl